bio

sierpień, 1939

ANNA GOSŁAWSKA- LIPIŃSKA - pseudonim Ha-Ga, urodzona 22 października 1915 r. w Moskwie. Zmarła w Warszawie 14 kwietnia 1975 r. Przed wojną studiowała na Akademii Sztuk Pięknych w Warszawie w pracowni prof. Kotarbińskiego. W 1937 r. wyszła za mąż za Eryka Lipińskiego, jednego z założycieli i ówczesnego redaktora naczelnego Szpilek. Swój pierwszy rysunek satyryczny umieściła w Szpilkach w 1936 r. Od tego czasu, przez prawie 40 lat (z przerwą na okres wojny) umieszczala co tydzień w Szpilkach dwa rysunki, zawsze dwie, rozmawiające ze sobą osoby, ubrane według ostatniej mody. Rysunki te zdobyły jej szybko ogromną popularnośc. Ha-Ga potrafiła znaleźć swoisty, oryginalny styl (i również swoisty rodzaj dowcipu w tekście do swoich rysunków). Była przede wszystkim rysowniczką humorystyczną - bawiła i śmieszyła. Ale była też satyryczką. Jej specjalnością były kpiny z drobonmieszczańskich paniuś ale również artyści, snobi i biurokraci dostawali od niej cięgi.

W doskonałym, syntetycznym rysunku odważ nie ukazywał a ludzka obłudę , kompleksy i głupotę. Wszystkie te postacie, narysowane pewnie, kreską zamykającą formę zdecydowanie i jasno, mają charakterystyczne okrągłe oczy, a kobiety są zawsze modnie ubrane. Żyją te postacie w mieszkaniach narysowanych z olbrzymim wdziękiem i w uroczych pejzażykach. Ubierają się w suknie i garnitury w tzw. "ciapki". (Ciapki są to najrozmaitszego rodzaju kropki, kreski, plamki, przecinki i jodełki, którymi rysowniczka z umiłowaniem zdobiła stroje swoich bohaterów). Taki jest swoisty światek postaci w rysunkach Ha-Gi. Bardzo zabawny i zawsze zamknięty w rameczkę.

Pseudonim Ha-Ga wynikał z nieśmiałości artystki. Kiedy przyniosła do redakcji Szpilek pierwsze rysunki, wstydziła się je podpisać własnym nazwiskiem. Pomógł jej w tym kłopocie znany satyryk Andrzej Nowicki, który zaproponował użycie pierwszych i ostanich literch imienia i nazwiska, stąd powstala Ha-Ga (Hanka Gosławska).

Oprócz cotygodniowych rysunków do Szpilek, Ha-Ga ilustrowała książki dla dzieci i współpracowała z tygodnikiem Świerszczyk, gdzie prawie co tydzień zamieszczała swoje ilustracje. Na jej książkach takich jak Zosia Samosia czy Cuda i Dziwy Tuwima wychowały się powojenne pokolenia dzieci. Ilustrowała tez książki dla dorosłych o tematyce satyrycznej. Współpracowała również m.inn z Przekrojem, Światem, Magazynem Rodzinnym, Ekspresem Wieczornym, Stolicą i za granicą z l'Humanite Dimanche (Francja), Eulenspiegel (NRD), Krokodil (Związek Radziecki) . Była też autorką plakatów filmowych i licznym kampanii reklamowych w prasie codziennej. Odznaczona medalem Polonia Restituta. Otrzymała wiele nagród m.inn III nagrode na II Międzynarodowym Salonie Karykatury w Montrealu (1965) i Złotą Szpilkę z Wawrzynem za 1971 r.

Brała udział w wielu wystawach zbiorowych w kraju i za granicą ale nigdy nie miała wystawy indywidualnej. Pierwsza, poświęcona jej twórczości wystawa planowana jest w warszawskim Muzeum Karykatury w maju 2008 roku.